تنظیم پروتئین جیره گاوهای شیری

تنظیم پروتئین جیره گاوهای شیری برای عملکرد بهینه گاو شیری ضروری است، چون پروتئین یک ماده مغذی گران قیمت است که خوراندن بیش از حد آن افزایش هزینه مالی و افزایش عملکرد متابولیسمی را در بر خواهد داشت.

پروتئین یک ماده مغذی گران قیمت است اما مصرف آن برای عملکرد بهینه گاو شیری ضروری است. خوراندن بیش از حد پروتئین، افزایش هزینه مالی و افزایش عملکرد متابولیسمی را در بر خواهد داشت، زیرا گاو برای دفع پروتئین های مازادی که به آن نیاز ندارد تلاش می کند.

تحقیقات نشان دادند که خوراندن پروتئین بیش از حد مزیت ندارد. پیشرفت های صورت گرفته در زمینه تغذیه گاوهای شیری و اسیدهای آمینه پروتئین شکمبه امکان تنظیم نسبت پروتئین جیره ها برای رسیدن به عملکرد بهتر را فراهم می کند.

هدف اصلی در تغذیه، همیشه خوراندن آنچه گاو نیاز دارد و در زمانی که به آن نیاز دارد، می باشد. این کار به نظر ساده می آید اما در عمل کار سختی است. شما برای رسیدن به این هدف باید با استفاده از خوراک هایی که در اختیار دارید و همچنین با استفاده از مکمل هایی که می توانید بخرید نیازهای تغذیه ای گاو را برطرف کنید.

برآورده کردن نیازهای پروتئینی در مقایسه با دیگر مواد مغذی بسیار پیچیده تر است. سال های زیادی است که متخصصین تغذیه برای برآورده کردن نیازهای پروتئینی در زمینه پروتئین خام، تحقیقاتی انجام داده اند. تعیین میزان پروتئین خام در واقع یک روش ابتدائی در تخمین پروتئین و محدود کردن توانایی ما در تنظیم پروتئین جیره می باشد.

نیازی به تأمین پروتئین خام برای دام نیست، آنها به اسیدهای آمینه نیاز دارند. به خاطر داشته باشید که اسیدهای آمینه مواد مغذی هستند، نه مکمل. امروزه، درک بهتر از محتوای اسیدهای آمینه خوراک و اینکه میکروب ها شکمبه ای چگونه پروتئین در شکمبه را تجزیه و تغییر می دهند، به ما در تنظیم پروتئین جیره و موازنه اسیدهای آمینه کمک می کند.

برای تنظیم نسبت پروتئین جیره، شما باید از برنامه های نرم افزاری دارای مدل پروتئینی استفاده کنید. چندین برنامه عالی تأئید شده برای رسیدن به نتیجه، در بازار وجود دارند. اکثر سئوال ها بعد از انجام بسیاری از محاسبات در کامپیوتر پاسخ داده می شود. هیچگونه حساب سرانگشتی ساده ای وجود ندارد و نمی توان محاسبات را از حفظ انجام داد. کار با هر برنامه ای را که انتخاب می کنید یاد بگیرید و از آن استفاده کنید. کار با یک برنامه را ادامه دهید و نحوه عملکرد گاوها را که به شما نشان می دهد آیا تنظیم جیره صحیح بوده یا نه را مشاهده کنید.

برای تنظیم پروتئین جیره از مقادیر صحیح استفاده کنید

متخصصین تغذیه، تنظیم جیره را با توصیف دقیق گاوی که جیره را می خورد، شروع می کنند. اگر همیشه و برای همه گاوها اطلاعات گاو ۶۵۰ کیلوگرمی را وارد کنید، نتایج صحیحی دریافت نمی کنید. مدل های پروتئینی، بسته به اطلاعاتی که وارد آنها می شود کار می کنند. وارد کردن اطلاعات دقیق در برنامه، ارزیابی های دقیقی در اختیار شما قرار می دهد و در نتیجه به موفقیت بیشتر در موازنه اسیدهای آمینه منجر می شود.

هنگامی که نوع خوراک و مقدار آن را وارد می کنید، می توانید از وضعیت اسیدهای آمینه مطلع شوید. آیا جیره مقدار بیش از حد برخی از آنها را نشان می دهد؟ آیا کمبود اسید آمینه را نشان می دهد؟ اکنون شما می توانید خوراک های پروتئینی را کم کنید و آنها را با دیگر خوراک ها برای موازنه اسیدهای آمینه جایگزین کنید.

لیزین و متیونین به نوعی دو تا از اولین اسیدهای آمینه محدود کننده می باشند. خوراندن خوراک های رایج برای رفع نیازهای دام ممکن است به طور تصادفی به خوراندن پروتئین بیش از حد منجر شود. لیزین یا متیونین محافظت شده در شکمبه از گزینه های جایگزین می باشند. این دو منبع، اسیدهای آمینه انفرادی را در اختیار دام قرار می دهند و به شما کمک می کنند میزان پروتئین کل را برای رفع نیازهای تغذیه ای دام به طور مؤثر کاهش دهید.

هنگام موازنه اسیدهای آمینه چه انتظاری می توانید داشته باشید؟ چندین نتیجه ممکن است وجود داشته باشد. در گذشته گمان می شد که موازنه اسیدهای آمینه بهبود پروتئین شیر را تضمین می کند، اما الآن متوجه شده ایم که فیزیولوژی بدن گاو تعیین می کند که خوراک بهبود یافته پروتئینی در کجا صرف شود. پروتئین بیشتر شیر صرفاً یکی از چندین احتمال است.

واکنش های کلی

در زیر، واکنش گاوها نسبت به موازنه اسیدهای آمینه ذکر شده است:

۱- هنگامی که موازنه در اوایل شیردوشی انجام می شود، میزان شیر گاو مکرراً افزایش می یابد، دو کیلوگرم افزایش شیر غیرمعمول نیست. گاوهای تازه زا به جیره با موازنه بهبود یافته سریع تر واکنش نشان می دهند.

۲- ترکیبات شیر به طور مداوم با اصلاح کمبودها، در اواسط شیردهی، بهبود می یابد و افزایش یک درجه پروتئین یا چربی بیشتر، غیرمعمول نیست.

۳- رفع کمبود اسیدآمینه در اواخر شیردهی ممکن است خیلی دیر باشد.

۴- اصلاح خوراک برای اسیدآمینه در اواخر شیردهی تغییر زیادی در تولید شیر ایجاد نمی کند.

۵- به طور کلی اصلاح جیره برای لیزین، باعث بهبود بازده تولید شیر می شود.

۶- اصلاح جیره برای متیونین باعث بهبود پروتئین و چربی شیر می شود.

۷- موازنه براساس اسیدهای آمینه ممکن است به کاهش پروتئین مورد نیاز جیره منجر شود و فرصتی برای افزودن دیگر خوراک هایی که شما می خواهید اضافه کنید به وجود آورد. اما اگر بیش از این در شکمبه فضایی وجود نداشت، شما می توانید ۰.۲ کیلوگرم (ماده خشک) فیبر اضافی یا دیگر مکمل هایی که دام نیاز دارد اضافه کنید.

۸- فرصت کاهش دفع نیتروژن به محیط را فراهم می کند. خوراندن بیش از حد به این معنی است که بدن گاو، پروتئین مازاد را به نیتروژن و کربن که در نهایت دفع می شود تبدیل می کند. در نتیجه موازنه اسیدهای آمینه به کاهش دفع نیتروژن مازاد به محیط کمک می کند.

۹- در نهایت اینکه اگر میزان شیر تولیدی و ترکیبات آن یکسان باشد، کاهش پروتئین باعث صرفه جویی در هزینه ها می شود.

هنگام موازنه اسیدهای آمینه مواردی هست که باید به آنها توجه کنید:

۱- در صورتیکه مدل پروتئین، تغییرات چشمگیر در جیره را نشان دهد و به صرفه جویی چشمگیر منجر شود و بهبود عملکرد را تخمین بزند، مجدداً بررسی کنید تا مطمئن شوید همه داده ها صحیح وارد شده است. اگر صحیح بود تغییرات را اعمال کنید. مقدار کنجاله سویا را از جیره کم نکنید و آن را با اوره، مواد تخمیری و اسیدهای آمینه حفاظت شده در شکمبه جایگزین نکنید. مدل پروتئینی ممکن است که داده ها را صحیح محاسبه کند اما تخمین نمی زند که این تغییرات چشمگیر تا چه میزان بر محیط شکمبه ای اثرگذار خواهد بود. میکروب های شکمبه ای برای تطبیق خود با تغییرات جیره ای به زمان نیاز دارند.

تغییرات را در جیره ایجاد کنید و به مدت دو هفته به گاو بخورانید، سپس  دیگر تغییرات را اعمال کنید و همچنان به مدت دو هفته ادامه دهید و در نهایت به سمت خوراندن جیره کامل حرکت کنید. عملکرد دام و دیگر واکنش های آن را همیشه هنگام اعمال تغییرات جیره ای تحت نظر بگیرید.

۲- گاو ممکن است ذخایر بدن خود را برای رفع نیازهای اسیدآمینه، در جهت تولید شیر فراخوان کند. اگر شخصی شما را به تحقیقی ارجاع داد که نشان می داد عملکرد گاوها علی رغم مصرف جیره با درصد پروتئین خام بسیار کم همچنان حفظ می شود، به آن مطلب به دید تردید بنگرید. عملکرد گاو پنج تا هفت هفته حفظ می شود اما ذخایر پروتئینی بدن برای تأمین انرژی خیلی سریع مصرف می شود. نمره وضعیت بدنی و در نتیجه میزان تولید شیر کاهش می یابد. جیره تیمار قبل از تغییر به سمت جیره بعدی، باید به مدت چهار هفته به طور آزمایشی به گاو خورانده شود. نتیجه خوراندن مکمل نامناسب در طی این مدت مشخص می شود.

 

۳- اسیدهای آمینه محافظت شده شکمبه ای نیز باید در شکمبه قابل دسترس باشند و هنگامی که وارد روده می شوند، برای جذب در دسترس باشند. اگر در مورد میزان عبوری بودن یک محصول در شکمبه اغراق شده، باید بپرسید که آیا از گاو هم عبور می کند یا خیر؟ آیا اسیدهای آمینه محافظت شده در شکمبه با مدفوع دفع می شود؟ تولید محصولی که مواد مغذی را در برابر تجزیه شکمبه ای حفظ کند و آنها را در روده آزاد کند یک چالش می باشد. از محققین بخواهید که ثابت کنند اسیدهای آمینه محافظت شده، قابلیت دسترسی در بدن را دارند.

به خاطر داشته باشید که گاو اهمیت نمی دهد که لیزین یا متیونین از چه منبعی تأمین می شود. گاو فقط آن را جذب می کند و مصرف می کند. مهم این است که برای گاودار مقرون به صرفه باشد.

هنگامی که یک متخصص تغذیه با تجربه از یک برنامه تنظیم جیره خوب استفاده می کند، اطلاعات مربوط به ویژگی های گاو را دقیق وارد می کند، انتظارات واقع گرایانه ای از گاو دارد و آخور را با توجه به نتایج آنالیز اخیر پر می کند. واکنش گاوها به جبران کمبودها سریع می باشد و شما می توانید تغییرات را در کمتر از یک هفته مشاهده کنید. میزان شیر تولیدی، ترکیبات شیر، نمره بدنی بهبود یافته و عملکرد تولیدمثلی را به تدریج بررسی کنید. به خاطر داشته باشید که هزینه جیره های موازنه شده براساس اسیدهای آمینه نسبت به جیره های موازنه شده براساس پروتئین خام معمولاً کمتر است.

برای موفقیت کامل در موازنه اسیدهای آمینه، جنبه های زیادی هست که باید در نظر گرفته شود. اطمینان حاصل کنید که تنظیم میزان پروتئین جیره برای شما سودمند است و سود دهی و بازده گاوداری خود را بیشتر کنید.

 

 

درباره‌ی yazdan

همچنین ببینید

مقابله با تنش گرمایی در گاوهای شیری

استرس گرمایی یکی از مشکلات عدیده ای است که دامداران خصوصاً، دامدارانی که در مناطق …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *